22 มิถุนายน 2551
เริ่ม ต้นมิตรภาพ เธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เราจะเป็นเพื่อนกัน ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ และเธอก็ไม่ทำร้ายฉัน เราร่วมทุกข์ ร่วมสุข 24 ชั่วโมง การกระทำของอีกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นร้ายหรือดี ต่างส่งผลกระทบถึงกันอย่างต่อเนื่อง ฉันฝึกภาวนา ก่อนนอน และตอนเช้า ทำให้เราได้อยู่กันสองคน สื่อสารกันได้จริง คุยกันได้ ยิ่งช่วงไหน.... คิดแต่ทางที่ดี เบิกบานแจ่มใสตื่นมาสดชื่น ร่าเริง เขาก็เหมือนจะมีความสุขไปด้วย ไม่มีอาการของโรคเลย
ช่วงเวลาแห่งความ สุข..... ก็มีช่วงเวลาแย่ๆ ที่เราไม่เข้าใจและขัดใจกันตกลงกันไม่ได้ สาเหตุก็มาจากฉันเอง เวลามีการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะร้ายหรือดี ต่างส่งผลกระทบถึงอีกฝ่ายหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้.... ก่อนหน้านี้เมื่อเกิดอาการเจ็บป่วยทางกายต่างๆ ขึ้น เช่นปวดหัว.... เจ็บหน้าอก หายใจไม่ออก ฉันก็จะเกิดไม่ไว้ใจเขา...... โดยลืมนึกถึงธรรมชาติของอาการดำเนินไปของโรค ความคิดแว๊บ...แรกเข้ามา ฉันควรจะเสี่ยงไปให้เคมีบำบัด.... เอาเธอออกไปให้พ้นเสียที..... พอคิดอย่างนั้นจิตใต้สำนึกของฉันจะออกมาในทางลบ ทำให้กังวล วิตก รู้สึกไม่ดี เครียด นอนไม่หลับ ทำให้อาการตัวเองแย่ลงไปอีก
ทุกวันนี้ ฉันใช้วิธีพูดคุยกับเสียงภายใน บอกเขาว่าวันนี้ปวดเกินไปแล้วนะ อย่าโตเกินไป ถ้าปวดไปกว่านี้ ใครจะปักเสื้อสวยๆ ทำอาหารอร่อยๆให้เธอ...... ฉันปรารถนาจะดูแลผู้คน โดยเฉพาะผู้ป่วยวาระสุดท้ายของชีวิต ให้เขามีความสุข อย่างที่เรามีในวันนี้ยังไงล่ะ...อาการต่างๆ ก็จะดีขึ้นและหายไป
ฉัน ตั้งใจปฏิบัติ เปลี่ยนแปลงตนเอง ทำให้ทุกวันเป็นวันแห่งความสุข...และเป็นประโยชน์ต่อเพื่อนผู้ป่วยมะเร็ง หรือโรคเรื้อรังอื่นๆ เพื่อให้เราอยู่ร่วมกันกับโรคของเราแบบไม่ทุกข์ทรมาน และตอนนี้เพื่อนของฉันก็แสดงให้เห็นว่าเขารับรู้และปรารถนา จะสื่อความรู้สึกถึงกันได้จริงๆ เขาไม่โตขึ้นไม่กินพื้นที่ นี้อาจจะเป็นสัญญาที่เป็นกำลังใจให้ต่อสู้ร่วมทุกข์ร่วมสุข ขอบคุณเพื่อนคนนี้ที่คอยตักเตือนและเปลี่ยนชีวิตให้พบกับความดีงาม และรู้จักตัวตนที่เป็นเรา บางครั้งเราก็.....เบียดเบียนร่างกายมากเกินไป มีผลอย่างไรก็ต้องกลับมารู้สึกตัว กลับมามองตัวเอง กลายเป็นว่าทุกวันนี้ฉันต้องทะนุถนอม แม้กระทั่งลมหายใจเข้าและออกติดตามดูแลทุกขณะว่าเป็นไปอย่างไร ต้องประคองส่วนอื่นๆ ของกายใจ ให้มีสติอยู่กับปัจจุบัน
เมื่อเราเริ่ม มองเห็นโลกภายในตัวเอง ความรู้สึกเป็นมิตรก็เกิดขึ้นทั้งต่อตัวเองและทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว ชีวิตถ้าอยู่อย่างมีความหมาย เราก็จะมีความสุขง่ายๆ ได้มากขึ้น แม้กระทั่งในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ยิ้มแย้มกับคนแปลกหน้า บอกทางนักท่องเที่ยว ฟังความทุกข์ที่ต้องการระบายเป็นคำพูดของผู้คน ฉันว่าการที่มีจิตใจที่ดี เยียวยารักษาโรคได้ หมอที่เก่งที่สุด คือตัวเราเองแต่ก่อนที่เราจะเป็นหมอที่เก่ง เราต้องรู้จักตัวเราเองก่อน ปาฎิหารย์กำลังเกิดกับฉัน....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น